Apple w końcu stworzyło składanego iPhone’a. Na pierwszy rzut oka iPhone Duo wydaje się opierać na znanej nam formule: mniejszy wyświetlacz na zewnątrz, znacznie większy ekran wewnątrz oraz zawias łączący obie połówki. Jednak opisanie go po prostu jako „składanego iPhone’a” pomija to, co jest w nim naprawdę interesujące.
Najwięcej mówią drobne decyzje Apple dotyczące składania - sposób, w jaki interfejs reaguje podczas otwierania telefonu, podejście Apple do załamania ekranu, możliwości ustawienia urządzenia na biurku oraz to, co dzieje się z iOS-em, gdy iPhone nagle ma do dyspozycji wyświetlacz o przekątnej 7,6 cala.
iPhone Duo ma zewnętrzny wyświetlacz o przekątnej 5,4 cala oraz wewnętrzny wyświetlacz o przekątnej 7,6 cala. Ciekawsze pytanie nie brzmi jednak po prostu, jak duży jest ten wewnętrzny ekran. Chodzi o to, co Apple może faktycznie zrobić z tym, że iPhone można złożyć. Oto osiem szczegółów, na które warto zwrócić uwagę.
1. Ekran nie tylko się przełącza - następuje płynne przejście
Jednym z najprostszych sposobów zaprojektowania składanego telefonu jest zwykłe przełączanie z jednego ekranu na drugi po otwarciu urządzenia. Duo podchodzi do tego subtelniej.
Gdy telefon zaczyna się rozkładać, treści na zewnętrznym wyświetlaczu stopniowo się rozmywają, a treści na wewnętrznym powoli stają się wyraźne. Oba ekrany niemal wyglądają tak, jakby przekazywały sobie interfejs. W miarę dalszego otwierania telefonu punkt skupienia wzroku przesuwa się z zewnętrznego wyświetlacza na wewnętrzny.
Może się to wydawać drobną animacją, ale rozwiązuje łatwy do przeoczenia problem składanych telefonów: jak właściwie powinno odczuwać się przejście między dwoma ekranami? Proste przełączenie może sprawiać wrażenie, że jeden interfejs zniknął, a drugi nagle się pojawił. W Duo zmiana wydaje się natomiast płynna.
Nie obserwujesz po prostu wyłączenia zewnętrznego wyświetlacza i włączenia wewnętrznego. Bardziej przypomina to obserwowanie, jak ten sam interfejs stopniowo rozkłada się na większej przestrzeni. To interesujący szczegół, ponieważ sprzęt fizycznie się zmienia, a oprogramowanie reaguje na ten fizyczny ruch. Sam sposób składania staje się częścią interakcji. Animacja nie jest jedynie wizualnym dodatkiem. Pomaga sprawić, że przejście między dwoma stanami fizycznymi wydaje się jednym płynnym działaniem.
2. Nowe podejście do składanego wyświetlacza
Załamanie ekranu od zawsze było jednym z najtrudniejszych problemów w składanych telefonach. Jest też jedną z pierwszych rzeczy, które ludzie zauważają, gdy biorą taki telefon do ręki. Podejście Apple do wyświetlacza iPhone’a Duo nie polega po prostu na zbudowaniu bardziej skomplikowanego zawiasu.
Wewnętrzny wyświetlacz wykorzystuje wielowarstwową konstrukcję zaprojektowaną tak, aby rozkładać naprężenia powstające podczas wielokrotnego zginania ekranu. Optycznie przejrzyste kleje pozwalają poszczególnym warstwom wewnątrz wyświetlacza nieznacznie przesuwać się względem siebie podczas składania telefonu, pomagając zmniejszyć naprężenia związane ze zginaniem zamiast skupiać je wzdłuż jednej linii.
Apple stosuje także specjalną nanoteksturę na wewnętrznym wyświetlaczu, aby ograniczyć odbicia i sprawić, by zagięcie było mniej zauważalne w codziennym użytkowaniu. Pod wyświetlaczem tytan zwiększa sztywność i zapewnia wsparcie konstrukcyjne, pomagając jednocześnie Apple utrzymać smukłość urządzenia. Wszystkie te wybory razem ujawniają coś ważnego na temat podejścia Apple'a.
Apple nie próbuje rozwiązać problemu zagięcia za pomocą jednego magicznego elementu. Zamiast tego pracuje nad nim z kilku stron - nad konstrukcją wyświetlacza, materiałami, wykończeniem powierzchni i wewnętrznym podparciem.
Dzieje się tak dlatego, że zagięcie nie jest wyłącznie problemem zawiasu. Jest jednocześnie problemem wyświetlacza, materiałów, mechaniki i optyki. A rozwiązanie Apple'a odnosi się do wszystkich tych warstw naraz.
3. To nie tylko telefon, który się składa - to telefon, który można ustawić
Jeśli myślisz o składanym telefonie jako urządzeniu mającym tylko dwa stany — otwarty i zamknięty — wciąż nie dostrzegasz części tego pomysłu. Duo może pozostawać pod różnymi kątami złożenia, dzięki czemu możesz dostosować jego położenie do tego, co robisz. Oznacza to, że nie zawsze trzeba trzymać go w dłoni. Na biurku możesz na przykład ustawić telefon pod wygodnym kątem widzenia. W innych sytuacjach może stać samodzielnie w sposób, którego konwencjonalny smartfon po prostu nie oferuje.
StandBy rozwija ten pomysł jeszcze dalej. Po odłożeniu Duo może pełnić funkcję zegara, wyświetlacza zdjęć, centrum widżetów albo ekranu informacyjnego. W tym miejscu składana konstrukcja zaczyna robić się ciekawsza. Telefon nie staje się po prostu większy lub mniejszy.
Staje się czymś, co można ustawić. To ważne rozróżnienie. Tradycyjne smartfony są przede wszystkim projektowane z myślą o trzymaniu ich w dłoni. Składany telefon można także oprzeć, ustawić pod kątem, częściowo złożyć albo zostawić stojący na biurku. Fizyczny kształt telefonu zaczyna wpływać na sposób, w jaki go używasz.
4. Split View wreszcie ma sens na iPhonie
Wewnętrzny wyświetlacz o przekątnej 7,6 cala robi wrażenie na karcie specyfikacji. Duży ekran staje się jednak użyteczny dopiero wtedy, gdy oprogramowanie wie, co zrobić z całą tą dodatkową przestrzenią. Duo wprowadza widok Split View, pozwalając uruchamiać dwie aplikacje obok siebie na iPhonie.
Możesz mieć otwartego Safari po jednej stronie, a po drugiej robić notatki. Możesz porównywać dwie strony internetowe, pracować z dwoma oknami albo mieć widoczną inną aplikację, zamiast ciągle przełączać się tam i z powrotem.
Apple pozwala również użytkownikom zapisywać często używane zestawy aplikacji, aby mieć do nich szybki dostęp. Interesujące w Split View jest to, że po zobaczeniu tej funkcji wydaje się niemal oczywista. Gdy iPhone nagle ma ekran o przekątnej 7,6 cala, umieszczenie dwóch aplikacji obok siebie po prostu ma sens. Zmienia to jednak sposób, w jaki myślimy o iPhonie z dużym ekranem.
Składane telefony od zawsze miały potencjał, by zatrzeć granicę między telefonem a małym tabletem. Split View to jedna z funkcji, które faktycznie sprawiają, że większe płótno jest użyteczne w codziennych sytuacjach. Apple nie daje ci po prostu większej liczby pikseli. Sprawia, że te piksele mają więcej pracy do wykonania.
5. Dwie baterie, jeden składany korpus
Projektowanie baterii to jedno z mniej widocznych wyzwań związanych z budową składanego telefonu. Tradycyjny smartfon ma jedną, w miarę ciągłą przestrzeń wewnętrzną. Składany telefon w stylu książki musi podzielić tę przestrzeń między dwie połówki urządzenia, a pośrodku znajduje się zawias.
iPhone Duo wykorzystuje architekturę z dwiema bateriami, rozmieszczając je po obu stronach składanego korpusu zamiast próbować po prostu zmieścić znacznie większą baterię w konstrukcji konwencjonalnego telefonu.
Apple łączy to również z niestandardową komorą parową i układem A20 Pro, aby zarządzać wydajnością i temperaturą. To nie jest funkcja, którą od razu zauważysz po wzięciu telefonu do ręki.
Podkreśla to jednak jedną z największych różnic między konwencjonalnym smartfonem a składanym telefonem. Gdy telefon zaczyna zginać się na środku, niemal każdy wewnętrzny komponent trzeba rozważyć na nowo. Dotyczy to nawet tak podstawowej kwestii jak miejsce na baterię.
6. Duo Preview: pozwól fotografowanej osobie zobaczyć ujęcie
Niektóre z najinteligentniejszych funkcji składanych telefonów są również najprostsze. Dobrym przykładem jest Duo Preview. Dzięki jednoczesnemu wykorzystaniu obu ekranów osoba stojąca przed aparatem może zobaczyć podgląd obrazu podczas robienia jej zdjęcia. Zmienia to kilka codziennych scenariuszy fotografowania.
Jeśli na przykład robisz znajomemu portret, nie musi on po prostu ufać, że prawidłowo wykadrowałeś ujęcie. Może zobaczyć, gdzie znajduje się w kadrze, i samodzielnie dostosować swoją pozycję. Może to być przydatne przy portretach, zdjęciach grupowych, a nawet przy tak prostej czynności jak właściwe ustawienie kompozycji.
To nie jest rewolucyjna technologia aparatów. I właśnie dlatego jest interesująca. Apple nie wymyśla aparatu na nowo. Wykorzystuje coś, co składany telefon już ma - drugi ekran - i zamienia to w funkcję, której konwencjonalny smartfon nie może łatwo zaoferować.
To prawdopodobnie jedno z najlepszych zastosowań składanego formatu. Nie chodzi o dodawanie funkcji tylko dlatego, że telefon można złożyć, lecz o znalezienie nowego sposobu interakcji, który istnieje dzięki dodatkowemu ekranowi.
7. Aparat pod ekranem dla pełniejszego ekranu wewnętrznego
Zagięcie nie jest jedynym wyzwaniem związanym z dużym składanym ekranem. Pojawia się jeszcze jedno oczywiste pytanie: Gdzie umieścić aparat?
Zwykły smartfon może poświęcić niewielką część wyświetlacza na rzecz notcha lub otworu w ekranie. Jednak gdy otwierasz Duo i patrzysz na 7,6-calowy ekran zaprojektowany tak, aby przypominał raczej mały tablet, wycięcie na aparat staje się bardziej zauważalne.
Rozwiązaniem Apple jest umieszczenie aparatu FaceTime pod wewnętrznym wyświetlaczem. Gdy aparat nie jest używany, wyświetlacz może pozostać wizualnie niezakłócony, zamiast mieć widoczne wycięcie. To subtelna zmiana, ale w przypadku składanego telefonu ma znaczenie.
Cały sens otwierania Duo polega na uzyskaniu większej i bardziej immersyjnej powierzchni roboczej. Ograniczenie wizualnych zakłóceń sprawia, że wewnętrzny wyświetlacz wydaje się mniej ekranem powiększonego telefonu, a bardziej kompletnym wyświetlaczem wielkoformatowym.
8. Apple Pencil wreszcie trafia do iPhone’a
Ostatni szczegół może być jednym z najwyraźniejszych znaków tego, jak Apple postrzega Duo. iPhone Duo będzie obsługiwał Apple Pencil z USB-C do takich zadań jak robienie notatek, szkicowanie i dodawanie adnotacji do dokumentów. Uzasadnienie jest proste.
Wewnętrzny wyświetlacz o przekątnej 7,6 cala zapewnia wystarczająco dużo fizycznej przestrzeni, aby odręczne pisanie i rysowanie stały się znacznie praktyczniejsze. A gdy skończysz, możesz złożyć telefon i nosić go jak zwykły smartfon.
Nie zmienia Duo w iPada. Zamiast tego przybliża iPhone’a do niektórych zastosowań tradycyjnie kojarzonych z tabletem - bez faktycznego stawania się tabletem. I to może być jedna z najciekawszych cech składanej formy.
Pozwala jednemu urządzeniu przełączać się między rolą telefonu a małego tabletu, bez pełnego stawania się którymkolwiek z nich.
Większa idea stojąca za iPhonem Duo
Kiedy spojrzymy na te osiem funkcji razem, najciekawsze w iPhonie Duo może nie być żadna pojedyncza funkcja. Chodzi o to, że Apple najwyraźniej traktuje składanie jako problem projektowy dotyczący całego systemu.
Zawias wpływa na wyświetlacz. Wyświetlacz wpływa na oprogramowanie. Oprogramowanie wpływa na sposób ustawienia telefonu. Większy ekran zmienia wielozadaniowość. A większa powierzchnia robocza sprawia, że takie rozwiązania jak Apple Pencil i aparat pod wyświetlaczem zyskują większe znaczenie. To coś innego niż po prostu „zamiana telefonu w tablet”. Najprostsza wersja składanego telefonu to telefon, który po otwarciu staje się tabletem.
Bardziej ambitna wersja to urządzenie, w którym sprzęt, oprogramowanie i fizyczne ułożenie zmieniają się jednocześnie. iPhone Duo to pierwsza próba Apple zrealizowania tego pomysłu. Czy składany iPhone za 1999 dolarów jest wart zakupu, to zupełnie inna kwestia. Jeśli jednak na chwilę odłożymy cenę na bok, najciekawsze w Duo może nie być to, że Apple w końcu stworzyło składanego iPhone’a.
Chodzi o to, że Apple zaczyna odpowiadać na trudniejsze pytanie: Skoro iPhone może się składać, czym jeszcze może się stać?
