Apple heeft eindelijk een opvouwbare iPhone gemaakt. Op het eerste gezicht lijkt de iPhone Duo een bekende formule te volgen: een kleiner scherm aan de buitenkant, een veel groter scherm aan de binnenkant en een scharnier dat de twee helften met elkaar verbindt. Maar door het toestel simpelweg een «opvouwbare iPhone» te noemen, mis je juist wat er interessant aan is.
De veelzeggender details zitten in de kleine keuzes die Apple heeft gemaakt rond de vouw - hoe de interface reageert wanneer de telefoon opengaat, hoe Apple de vouwlijn aanpakt, hoe je het toestel op een bureau kunt neerzetten en wat er met iOS gebeurt wanneer een iPhone plotseling een scherm van 7,6 inch tot zijn beschikking heeft.
De iPhone Duo heeft een buitenscherm van 5,4 inch en een binnenscherm van 7,6 inch. Maar de interessantere vraag is niet alleen hoe groot dat binnenscherm is. Het gaat erom wat Apple daadwerkelijk kan doen met het feit dat de iPhone kan worden opgevouwen. Hier zijn acht details die de moeite waard zijn om op te letten.
1. Het scherm schakelt niet alleen om - het maakt een overgang
Een van de eenvoudigste manieren om een opvouwbare telefoon te ontwerpen, is om bij het opengaan van het toestel simpelweg van het ene scherm naar het andere over te schakelen. De Duo kiest voor een subtielere aanpak.
Wanneer de telefoon begint open te vouwen, wordt de inhoud op het buitenscherm geleidelijk waziger, terwijl de inhoud op het binnenscherm langzaam scherp wordt. Het lijkt bijna alsof de twee schermen de interface aan elkaar overdragen. Naarmate de telefoon verder opengaat, verschuift de visuele focus van het buitenscherm naar het binnenscherm.
Het lijkt misschien een kleine animatie, maar ze lost een gemakkelijk over het hoofd gezien probleem met opvouwbare telefoons op: hoe moet de overgang tussen twee schermen eigenlijk aanvoelen? Een eenvoudige omschakeling kan de indruk wekken dat de ene interface is verdwenen en een andere plotseling is verschenen. De Duo laat de verandering juist vloeiend aanvoelen.
Je ziet niet simpelweg het buitenscherm uitgaan en het binnenscherm aangaan. Het is meer alsof dezelfde interface zich geleidelijk ontvouwt tot een grotere ruimte. Dat is een interessant detail, omdat de hardware fysiek verandert en de software op die fysieke beweging reageert. De vouw zelf wordt onderdeel van de interactie. De animatie is niet alleen visuele opsmuk. Ze zorgt ervoor dat de overgang tussen twee fysieke toestanden aanvoelt als één vloeiende beweging.
2. Het opvouwbare scherm opnieuw bekijken
De vouw is altijd een van de lastigste problemen bij opvouwbare telefoons geweest. Het is ook een van de eerste dingen die mensen opvalt wanneer ze er een oppakken. Apple's aanpak van het scherm van de iPhone Duo draait niet simpelweg om het bouwen van een ingewikkelder scharnier.
Het binnenscherm heeft een meerlaagse structuur die de spanning verdeelt die ontstaat doordat het scherm steeds opnieuw buigt. Optisch heldere kleeflagen zorgen ervoor dat verschillende lagen in het scherm een beetje ten opzichte van elkaar kunnen bewegen wanneer de telefoon wordt dichtgevouwen. Zo wordt de buigspanning verminderd in plaats van geconcentreerd op één lijn.
Apple gebruikt ook een speciale nanotextuur op het binnenscherm om reflecties te verminderen en de vouwlijn bij dagelijks gebruik minder zichtbaar te maken. Onder het scherm zorgt titanium voor stevigheid en structurele ondersteuning, terwijl Apple het apparaat dun kan houden. Samen laten deze keuzes iets belangrijks zien over de aanpak van Apple.
Apple probeert de vouwlijn niet met één magisch onderdeel op te lossen. In plaats daarvan pakt het bedrijf het probleem vanuit verschillende richtingen aan - de schermstructuur, materialen, oppervlaktebehandeling en interne ondersteuning.
Dat komt doordat de vouwlijn niet alleen een scharnierprobleem is. Het is tegelijkertijd een schermprobleem, een materiaalprobleem, een mechanisch probleem en een optisch probleem. En de oplossing van Apple pakt al die aspecten tegelijk aan.
3. Het is niet zomaar een telefoon die je kunt vouwen - je kunt hem ook neerzetten zoals je wilt
Als je een vouwbare telefoon ziet als iets met slechts twee standen - open en dicht - mis je nog een deel van het idee. De Duo kan in verschillende hoeken open blijven staan, zodat je de positie van de telefoon kunt aanpassen aan wat je aan het doen bent. Dat betekent dat je hem niet altijd in je hand hoeft te houden. Op een bureau kun je de telefoon bijvoorbeeld in een comfortabele kijkhoek neerzetten. In andere situaties kan hij zelfstandig blijven staan op een manier die met een gewone smartphone simpelweg niet kan.
StandBy voert dit idee verder door. Als je de Duo neerzet, kan hij een klok, fotodisplay, widgethub of informatiescherm worden. Hier wordt de vouwbare vormfactor interessanter. De telefoon wordt niet simpelweg groter of kleiner.
Je kunt hem neerzetten zoals je wilt. Dat is een belangrijk verschil. Traditionele smartphones zijn vooral ontworpen om vast te houden. Een vouwbare telefoon kun je ook neerzetten, schuin plaatsen, gedeeltelijk dichtvouwen of rechtop op een bureau zetten. De fysieke vorm van de telefoon begint invloed te hebben op hoe je hem gebruikt.
4. Split View is eindelijk logisch op de iPhone
Een binnenscherm van 7,6 inch klinkt indrukwekkend op papier. Maar een groot scherm is pas nuttig als de software weet wat die extra ruimte ermee moet. De Duo introduceert Split View, waarmee je twee apps naast elkaar op een iPhone kunt gebruiken.
Je kunt Safari aan de ene kant open hebben terwijl je aan de andere kant aantekeningen maakt. Je kunt twee webpagina's vergelijken, met twee vensters werken of een andere app in beeld houden in plaats van steeds heen en weer te schakelen.
Apple laat gebruikers ook veelgebruikte appcombinaties opslaan, zodat ze er snel bij kunnen. Het interessante aan Split View is dat het bijna vanzelfsprekend lijkt zodra je het ziet. Als een iPhone ineens een scherm van 7,6 inch heeft, is het gewoon logisch om twee apps naast elkaar te zetten. Maar dat verandert hoe we denken over een iPhone met een groot scherm.
Opvouwbare telefoons hebben altijd het potentieel gehad om de grens tussen een telefoon en een kleine tablet te vervagen. Split View is een van de functies die dat grotere schermoppervlak in alledaagse situaties echt nuttig maakt. Apple geeft je niet alleen meer pixels. Het zorgt ervoor dat die pixels meer te doen krijgen.
5. Twee batterijen, één opvouwbare behuizing
Het batterijontwerp is een van de minder zichtbare uitdagingen bij het maken van een opvouwbare telefoon. Een traditionele smartphone heeft één relatief aaneengesloten binnenruimte. Een opvouwbare telefoon in boekstijl moet die ruimte verdelen over twee helften, met een scharnier in het midden.
De iPhone Duo gebruikt een architectuur met twee batterijen, waarbij de batterijen over de twee helften van de opvouwbare behuizing worden verdeeld, in plaats van te proberen een veel grotere batterij in het ontwerp van een gewone telefoon te passen.
Apple combineert dit ook met een aangepaste dampkamer en de A20 Pro-chip om de prestaties en warmte te beheren. Het is niet het soort functie dat je meteen opmerkt wanneer je de telefoon oppakt.
Maar het laat een van de grootste verschillen zien tussen een gewone smartphone en een opvouwbare telefoon. Zodra een telefoon in het midden kan vouwen, moet bijna elk intern onderdeel opnieuw worden bekeken. Zelfs iets basaals als de plaats van de batterij.
6. Duo Preview: laat je onderwerp de foto zien
Sommige van de slimste functies van opvouwbare telefoons zijn ook de eenvoudigste. Duo Preview is een goed voorbeeld. Door de twee schermen samen te gebruiken, kan degene voor de camera het cameravoorbeeld zien terwijl jij een foto maakt. Dat verandert een paar alledaagse fotosituaties.
Als je bijvoorbeeld een portret van een vriend maakt, hoeft die er niet zomaar op te vertrouwen dat je de foto goed hebt gekadreerd. Die kan zien waar die in beeld staat en zelf de positie aanpassen. Dat kan handig zijn voor portretten, groepsfoto's of zelfs iets eenvoudigs als de compositie goed krijgen.
Het is geen revolutionaire cameratechnologie. En precies dat maakt het interessant. Apple vindt de camera niet opnieuw uit. Het neemt iets wat de opvouwbare telefoon al heeft - een tweede scherm - en maakt daar iets van wat een gewone smartphone niet zomaar kan bieden.
Dat is misschien wel een van de beste toepassingen van een opvouwbaar ontwerp. Niet zomaar een functie toevoegen omdat de telefoon kan vouwen, maar een nieuwe manier van interactie bedenken die mogelijk is doordat er een tweede scherm is.
7. Een camera onder het scherm voor een completer binnenscherm
De vouw is niet de enige uitdaging van een groot, opvouwbaar scherm. Er is nog een voor de hand liggende vraag: Waar plaats je de camera?
Een gewone smartphone kan een klein deel van het scherm opofferen voor een notch of gaatje voor de camera. Maar wanneer je de Duo opent en kijkt naar een scherm van 7,6 inch dat meer aan een kleine tablet doet denken, valt een camera-uitsparing meer op.
Apple plaatst de FaceTime-camera onder het binnenscherm. Als de camera niet wordt gebruikt, blijft het scherm visueel ononderbroken, zonder zichtbare uitsparing. Het is een subtiele verandering, maar bij een vouwbare telefoon maakt die meer verschil.
Het hele idee achter het openvouwen van de Duo is dat je een groter en meeslepender werkoppervlak krijgt. Minder visuele onderbrekingen zorgen ervoor dat het binnenscherm minder aanvoelt als een uitvergroot telefoonscherm en meer als een volwaardig grootformaat scherm.
8. Apple Pencil komt eindelijk naar de iPhone
Het laatste detail is misschien wel een van de duidelijkste tekenen van hoe Apple de Duo ziet. De iPhone Duo ondersteunt Apple Pencil met USB-C voor taken als notities maken, schetsen en documenten annoteren. De gedachte erachter is eenvoudig.
Een binnenscherm van 7,6 inch biedt genoeg fysieke ruimte om handschrijven en tekenen een stuk praktischer te maken. En als je klaar bent, kun je de telefoon weer dichtvouwen en meenemen als een gewone smartphone.
De Duo verandert niet in een iPad. In plaats daarvan brengt hij de iPhone dichter bij een aantal gebruiksmogelijkheden die traditioneel met een tablet worden geassocieerd, zonder er daadwerkelijk een te worden. En dat is misschien wel een van de interessantste aspecten van de vouwbare vormfactor.
Zo kan één apparaat afwisselen tussen de functies van een telefoon en een kleine tablet, zonder helemaal het een of het ander te worden.
Het grotere idee achter de iPhone Duo
Als je deze acht functies samen bekijkt, is het interessantste aan de iPhone Duo misschien niet één enkele functie. Het is het feit dat Apple de vouw lijkt te beschouwen als een ontwerpuitdaging die het hele systeem omvat.
Het scharnier heeft invloed op het scherm. Het scherm heeft invloed op de software. De software heeft invloed op de manier waarop je de telefoon kunt neerzetten. Het grotere scherm verandert de mogelijkheden voor multitasking. En dankzij het grotere oppervlak zijn zaken als Apple Pencil en een camera onder het scherm veel nuttiger. Dat is een ander idee dan simpelweg “een telefoon in een tablet veranderen”. De eenvoudigste versie van een vouwbaar toestel is een telefoon die in een tablet verandert als je hem openvouwt.
De ambitieuzere versie is een apparaat waarin de hardware, software en fysieke stand allemaal tegelijk veranderen. De iPhone Duo is Apples eerste poging om dat idee vorm te geven. Of een vouwbare iPhone van $1,999 het kopen waard is, is een heel andere vraag. Maar als je de prijs even buiten beschouwing laat, is het interessantste aan de Duo misschien niet dat Apple eindelijk een iPhone heeft gemaakt die kan vouwen.
Het punt is dat Apple een antwoord begint te geven op een lastigere vraag: Wat kan een iPhone nog meer worden als hij kan vouwen?
Laat een reactie achter
Deze site wordt beschermd door hCaptcha en het privacybeleid en de servicevoorwaarden van hCaptcha zijn van toepassing.